Więcej o reportażu

Niemiecki obóz pracy przymusowej w Zebrzydowicach, działający w latach 1942-1944, był ośrodkiem niewolniczej pracy, dla więźniów żydowskich pochodzących z różnych krajów Europy, takich jak Holandia, Belga, Francja i Polska.

Ciężka praca, głód, choroby i brutalność strażników sprawiły, że co najmniej 183 osób straciło tam życie, a metody grzebania zmarłych, często w miejscach przeznaczonych dla padłych zwierząt gospodarczych, były wyrazem skrajnej dehumanizacji.

Pastor Wiesław Kulawiec poczuł wewnętrzną potrzebę przywrócenia pamięci o ofiarach obozu, oraz miejscach gdzie je chowano. We współpracy z władzami i społecznością Gminy Zebrzydowice i Gminy Hażlach oraz instytucjami państwowymi jak IPN, czy ŻIH, doprowadzono do renowacji starych i utworzeniu nowych miejsc pamięci, oraz organizowane są uroczystości upamiętniające jak i działania edukacyjne. Ta dbałość w zachowaniu pamięci i dokumentowaniu wszelkich informacji historycznych, otworzyła nowy rozdział w życiu mieszkańców Zebrzydowic i Kończyc Wielkich, ale przede wszystkim dla rodzin i potomków ofiar obozu w Zebrzydowicach.

Autorzy: Henryk Dedo i Magdalena Balcerak